hossein.bushehr.ws

دیواره های اجتماعی

دیواره های اجتماعی، همان حصار هایی هستند؛ که برخی از افراد جامعه، بر اثر رفتارهای گاه ناشایست، از نظر اجتماعی که در آن زندگی می کنند؛ و گاه عدم رعایت حدود و خطوط قرمز مربوط به هر فرد، از سوی دیگر افراد اجتماع، به دور خودشان می کشند؛ تا از گزندِ آسیب های وارده از سوی آن افراد حتی از انتقادات و…. به دور باشند و مسائل شخصیتی خود در اجتماع را نیز حفظ نمایند. امروزه تمام انسانها از این دیوارها استفاده می کنند  و کمتر انسانی پیدا می شود که بر اثر همان مسائل ذکر شده؛ دیواری نداشته باشد. در همین راستا انسان های دیگر برای ورود و ایجاد ارتباط  اولیه و در نهایت ارتباط دائمی با  افراد اجتماع، باید با علم به امکان وجود چنین دیوارهایی و دلیل ایجاد آن، ضمن احترام به حقوق فردی شخص مقابلشان، سعی در شناساندن خود به فرد مقابل و ایجاد ارتباط اجتماعی  به شیوه صحیح و انسانی، نمایند. این دیوار ها که گاهی اوقات بسیار محکم و بلند هستند را رد کنند تا موفق به ایجاد رابطه دلخواه  با طرف مقابلشان شوند گاهی اوقات کار از دیوار فردی فراتر رفته و تبدیل به دیوارهای جمعی می شود. اما مسئله که وجود دارد و قابل بحث است : اگر این دیوار ها که نفس آنها درست است را بیش از حد محدود کنیم یا به جمعی چند نفری تبدیل کنیم که کسی راهی به آن پیدا نکند بسیار خطر ناک بود و ضررات جبران ناپذیری را به فرد و اجتماع  وارد می کند . پایه شکل گیری چنین دیوارهای بلندی در شخصیت افراد ریشه دوانده است  زیرا اصولا افرادی که به نوعی با ترس در اجتماع زندگی می کنند دیوار های بلند تری دارند و کمتر به دیگران می توانند اعتماد کنند به همین دلیل یا به تنهای اقدام به این کار می کنند یا به پناه آوردن به جمع یا اجتماع خاصی خود را محدود به همان جمع یا اجتماع می کنند و بسختی کسی را به خلوت خود یا جمعشان راه می دهند. این دیوار ها که حفره های زیادی را در اجتماع ایجاد کرده، باعث دور شدن افراد از همدیگر یکدیگر شده و هر کسی را محدود به ارتباط با افراد خاصی از اجتماع کرده است. این افراد با ورود به چنین جمعی که از لحاظ برخی خصوصیات به آنها نزدیک است و داری قوانین نوشته شده و یا نانوشته ای است که با درونیت فرد سازگار است؛ به نوعی اختیارات خود را از دست داده و تایع تصمیمات آن جمع، بوده شده و سعی در رعایت آن قوانین می کند.  قوانینی که هر چند کامل و ایده آل نیست؛ اما باعث بقای جمع و حضور فرد در جمع و بعضا دور شدن از مسببین ساخت دیوارهای فردیتی می شود. خواسته یا نخواسته موافق یا مخالف از سر گروهان و رهبران آن جمع خاص تبعیت می کنند تا جایی که تمام افراد را کنار زده و فقط در پی گروه خود می باشند  و هر چیزی که باعث جدایی آنها از جمع  شود را براحتی کنار می زنند حتی اگر خانواده آنها باشد. هر چند شکل گیری یک جامعه کامل و عاری از هر گونه ناهنجاری و دیوارهای فردیتی، در این زمانه، غیر ممکن به نظر می رسد؛ اما حداقل می توان به امید روزی امیدوار بود که انسان های اجتماع کل اجتماع را گروه خود بدانند  یا دیوار های اطراف خود را کوتاه تر کنندو به احساسات و عقاید دیگران احترام بگذارند و حتی این احترام را در نوشتار خود نیز رعایت کنند؛ چون زیرا انسانیت از همه چیز بالاتر است!

منبع اصلی
.

۲۳ نظر »
دسته بندی : عمومی